N. tipte Scallywags, in het Nederlands zou het Pietje Bell heten, als lunchtent. N. is hipperdepip en op de hoogte van de hotspots van Den Haag, dus kon een bezoekje aan Scallywags niet uitblijven. Nu nog wachten op het moment waarop docher J. de slaap kon ophouden tot voorbij het plein. Dinsdag was het zover. Het is een tearoom, misschien is de cappuccino daarom zo vies. Nu al is duidelijk dat dit de allerslechtste cappuccino is die ik deze maand zal drinken. De koffie smaakt als koffie van een warmhoudplaatje, jaren tachtig voetbalkantinestijl. Tip voor de tearoom: haal de cappuccino van het menu of kies voor een beter alternatief.
The Scallywitch werd op het lunchmenu aangeprezen met de woorden 'just try it'. Dat laat ik met geen twee keer zeggen. Lichte teleurstelling toen dit een english breakfast bleek te zijn. Dat is deze luncher niet gewend zo tussen de middag. De gebakken eieren zijn evenwel perfect. Het wit gaar en de dooier zacht, zo zou ik ze ook wel willen maken. Het worstje is droog. De rest voldoet. De prijzen vind ik aan de hoge kant gezien de locatie. Conclusie. Not my cup of tea.
